fbpx

Houden van jezelf is erg moeilijk als je midden in de burn-out zit. Toch kan je door de burn-out gedwongen worden om toch van jezelf te gaan houden. Lees hier hoe dit bij mij is gegaan.

Ken je dat gevoel dat je iets kwijt bent? Dat onrustige gevoel, het sneller kloppen van je hart, het alert om je heen kijken waar het is.

Als er een kampioenschap zou zijn in dingen kwijtraken, denk ik dat ik die wel zou kunnen winnen. Ik ben een van de grootste rommelkonten in de wereld. Al kan het van de buitenkant zo lijken dat ik alles wel voor elkaar heb.

Ik ben eigenlijk een keer per dag mijn telefoon kwijt. En in een jaar raak ik minstens 3 zonnebrillen kwijt. Maar dat gevoel dat je iets belangrijks kwijt bent, daar word ik echt onrustig van. Dan trek ik haastig elk laatje open om wat verloren was weer te vinden.

Ik vind het enorm fijn dat ik een God heb die net zolang zoekt tot Hij mij weer gevonden heeft. Hij verlaat de andere negenennegentig schapen om mij te vinden. Deze zoektocht naar mij heeft wel 8 jaar geduurd. En ik moet eerlijk zeggen dat ik zelf ook niet meer wist waar ik was en wat ik was.

Mijn grootste vijand was ikzelf

Jarenlang heb ik geprobeerd de liefde en waardering van anderen te verdienen. Omdat ik niet in staat was van mezelf te houden. Ik was afhankelijk van wat zij van mij vonden, dus daar moest ik hard voor werken. Als ik alleen thuis was, kwam er een onrust in mij.

Het voelde dan altijd dat ik met mezelf zat opgescheept. Ik was mijn eigen grote vijand. Constant die kritiek die in mijn hoofd zat. Nooit deed ik iets goed genoeg. En gaf iemand een compliment, dan kon ik die altijd wel weer ontkrachten.

“Doordat ik me als een kameleon aan ging passen aan mensen, wist ik op een gegeven moment niet meer wat nou mijn eigen kleur was.”

Suzanne

Ik was altijd alert op signalen die anderen gaven. Thuis in de avond ging ik een gesprek evalueren. Hoe reageerde de ander? Hoe zou diegene die opmerking bedoelen? Alsof mijn eigenwaarde afhing van de mening van de ander. Ik probeerde elke vorm van afwijzing te voorkomen. Want dat zou betekenen dat ik waardeloos was.

Poe, wel heftig he? Als ik het zo opschrijf. Doordat ik me als een kameleon aan ging passen aan mensen, wist ik op een gegeven moment niet meer wat nou mijn eigen kleur was.

Houden van jezelf in een burnout is als een bloem in de woestijn

Weten jullie nog van mijn blog over hoe het is om paniekaanvallen te hebben? Hoe diep ik in de zomer zat? Hoe wanhopig ik was? Dat ik God niet begreep? En dat ik het moeilijk vond om lief te zijn voor mezelf en van mezelf te houden?

Ik heb het gevoel dat Hij iets aan het omdraaien is, in positieve zin. Hij is me aan het snoeien. En snoeien is gewoon echt pijnlijk. Maar in die burn-out en nare dingen bloeit er iets heel bijzonders. Als een bloem in de woestijn. Iets wat ik in lange tijd niet meer heb ervaren. Deze bloem op de foto ziet er misschien breekbaar uit van boven. Maar wat je niet ziet, zijn de diepe wortels in de grond.

“De woestijn en het dorre land zullen blij zijn. De steppe zal juichen en zal bloeien als een roos. De steppe zal vol bloemen staan en zal juichen en jubelen. Het wordt er zo prachtig als op de Libanon, de Karmel en de Saron-vlakte. De mensen zullen de schitterende macht en majesteit van de Heer zien, het prachtige land van onze God.”

Jesaja 35:1-2

Ik heb lang veel liefde gegeven die ik moeilijk kon ontvangen. Een van de redenen van de burn-out. Maar er staat in de Bijbel dat je de ander net zo lief moet hebben als jezelf (Mattheüs 22:39). Met andere woorden, je kan pas houden van de ander als je jezelf liefhebt.

Accept yourself as you were designed

houden van mezelf

Dat is precies wat er nu veranderd is. Ik word steeds liever voor mezelf. En ik geef mezelf meer ruimte om te voelen wat ik voel, te denken wat ik denk. Ook leer ik mijn perfecties meer te omarmen. Perfect zijn door imperfect te zijn. Als ik verdrietig ben ga ik mezelf niet bekritiseren, maar ga ik zorgen voor mezelf.

Ik word steeds minder mijn eigen vijand. De vriendschap met mezelf wordt hersteld. Alleen thuis zijn is minder erg. Ik bekijk nu hoe ik kan genieten en wat ik nodig heb.

Ik stop met het leven van anderen en begin met het leven van mijn eigen leven. Door van mezelf te houden, kan ik ook beter voor anderen zorgen.

Als laatste geloof ik dat door de vriendschap met mezelf te herstellen, ook de band met God hersteld wordt. Want ik eer Hem het meest door te zijn zoals Hij mij bedoeld heeft.

Ik ben optimistisch van mezelf. Ik ben dankbaar voor wat God heeft gedaan. Maar ik zeg er wel bij dat ik nog steeds niet genezen ben van mijn burn-out. Ik kan nog steeds niet veel hebben. Ik ben nog steeds heel snel moe. Maar verschil is nu dat ik mezelf nu meer van mezelf kan houden en mezelf kan accepteren. Over grenzen gaan is geen falen, het is een les waar ik mezelf beter door leer kennen.

liefs Suzanne

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Categorieën

Schrijf je in

En ontvang als eerste een nieuw woord

Zoek in het blog

Instagram posts

Schrijf je in voor de
'Kom tot bloei' tribe

Schrijf je in en ontvang de link naar de bloeibieb