Welkom in de zoektocht naar mijn identiteit

welkom in mijn hoofd

Welkom in mijn hoofd. Welkom in mijn zoektocht naar het ik, mijn identiteit.

Zo voelt de zoektocht als je even verdwaald bent.

Mijn hoofd knalt uit elkaar. Het is drukke bewolkte bende daar. Er zitten donkere wolken en mooie lichte wolken. Maar ze zweven zo door elkaar dat ik geen overzicht meer heb.

Eerlijk gezegd kan ik de donkere niet onderscheiden van de lichte. Ik weet niet welke wolk prioriteit heeft. Ik weet het gewoon niet.Welke moet ik aandacht geven en welke niet? Wat is realiteit en wat is zelf bedacht? Wat is waarheid en wat is een leugen.

Ik ben een persoon die alles graag onder controle wil houden. Ik hou van overzicht. Dan voel ik me veilig. Maar als het leven mij dreigt te overspoelen, dan lijk ik het overzicht te verliezen. Dan voel ik me onveilig.

Ik probeer te denken in oplossingen. Het is een zoektocht naar een uitweg en houvast. Maar het lijkt wel hoe meer ik nadenk, hoe meer ik verstrikt raak in mijn eigen web van wolken. Soms lijkt het wel of mijn hoofd al die gedachten niet kan dragen.

Ik wil op deze momenten zo graag weg. Weg van dit hoofd, van de gedachten. Weg van de situaties die mij overspoelen en van rot gevoelens.

Maar de realiteit is dat het er is. Ik kan wel een zoektocht beginnen naar oplossingen, maar de gedachten, situaties en gevoelens zijn er. Het is er gewoon. Maar wat is dan wel mijn houvast? Waar vind ik dan wel die stabiliteit?

Ik ben eigenlijk op zoek naar de waarheid. Op zoek naar realiteit. Maar boven alles naar mijn identiteit.

Lees hier hoe ik verdwaalde, in het burn out gat viel en er weer uitkwam

De zoektocht van zorgen voor anderen als mijn identiteit

zoektocht naar loslaten van Rick
Het doet mij het meeste zeer als Rick pijn heeft. Dat vind ik het lastigste om los te laten.

Mijn hoofd gevuld met zorgen. Het hart gevuld met compassie en bewogenheid voor het lijden van mensen om mij heen. Mijn buik vol met machteloosheid, omdat er tegenwoordig grenzen zijn in de hulp die ik anderen wil, en vooral kan, bieden.

Hoelang is mensen gelukkig maken mijn identiteit geweest? Zorgen voor anderen was een manier om controle te hebben op situaties die mij enorm zeer deden. Hoelang is dit wel niet de manier geweest om mijn eigen pijn niet te voelen. De zoektocht om weg te komen van mijn pijn en waarde te vinden in anderen.

Ik ben mega gevoelig. Ik voel alle pijn van anderen alsof het mijn eigen pijn is. Ja dit is een enorme kracht. Maar soms in nare situaties is het een obstakel. Dan is het zooooo moeilijk om afstand te nemen.

En nou komen we tot de kern van de waarheid. Pijn. Die pijn van anderen in hun lijden. Maar ook de pijn die ik voel bij afwijzing.

De realiteit is dat ik

Patronen: controle door zorgen maken
  • pijn heb en voel. Dat is naar.
  • van die pijn wil vluchten door controle te pakken: zorgen voor anderen, piekeren (opzoek naar oplossingen), denken dat anderen afhankelijk zijn van jou, dat jij ze wel moet en kan helpen, omdat jij het antwoord weet.
  • mijn identiteit heb gebouwd op zorgen voor anderen, omdat dit mij het gevoel geeft waardevol te zijn.
  • nieuwe pijn van afwijzing wil voorkomen door mensen gelukkig te maken.
  • graag weer nuttig wil zijn in de maatschappij, door weer te werken. Want ik wil gezien worden. Als ik thuiszit, voel ik me niet gezien, niet nuttig en dus niet waardevol.

De waarheid is

Patronen: Geven vanuit een lege vaas
  • Het is allemaal niet afhankelijk van mij.
  • Anderen worden juist sterker door hun eigen proces te hebben.
  • Hun probleem is niet mijn probleem.
  • Het is in het belang van iedereen dat ik eerst zelf stabiel word en een buffer opbouw.
  • Het mooiste geschenk dat je anderen kan geven is jezelf
  • De pijn die ik voel, mag er helemaal zijn. Het voelt naar, maar het is niet voor eeuwig. Ik mag op zoek gaan naar wat ik nodig heb om deze pijn te verdragen.
  • Ik kan alleen iets geven als ik iets heb te geven.

De Waarheid is mijn identiteit

Ik doe hier bewust geen bijbel verwijzingen bij. Omdat wat ik hier zeg al zo eigen is geworden. De bijbel staat vol met deze waarheden! Zoek zelf waar het staat zou ik zeggen 😉

Ik maak jou, Suzanne, tot Mijn bruid. Voor Eeuwig.
Hosea 2 Ik maak jou, Suzanne, tot Mijn bruid. Voor Eeuwig.
  • “Ik ben de Weg de Waarheid en het Leven, niemand komt tot de Vader dan door mij.” Hij is de enige deur naar overvloedige liefde, vrede en rust die alles in mij vervult.
  • Ik ben gekroond met liefde en trouw. Hij kleed mij met een mantel van gerechtigheid. Ik ben zijn koningin, zijn bruid, zijn geliefde. (Lees hier meer over hoe God jou in je woestijn tot Zijn bruid maakt)
  • Hij zingt en danst over mij. De Vader juicht. Hij vertelt iedereen over mij. Hij is trots op mij.
  • In Hem is geen veroordeling. Alle straffende, beoordelende en veroordelende gedachten mogen dus wieberen. Want die horen niet bij mijn Papa.
    Zijn stem is alleen maar zacht, liefdevol, warm. Niet dwingend, veroordelend en schreeuwend.
  • Zorgen voegen geen dag extra toe aan mijn leven. Ik mag alles aan Hem geven. Mijn last is nu de pijn en verantwoordelijkheid voor de pijn van anderen. Ik mag dit aan Hem geven. Hij zorgt voor de mensen van wie ik houd. Het beste wat ik hun kan geven is mijn gebed. Ik mag mijn bezorgde en bewogen hart omzetten in een biddend hart.
  • Ik word niet afgewezen door de Vader. Hij zoekt me juist op om mij weer in de kudde te zetten. Omdat ik bij Zijn kudde hoor. Ik ben een onderdeel van Zijn kudde. Ik hoor bij Hem. Hij noemt mij Zijn koninklijke dochter.
  • Hij koestert mij als een schat. Mijn waarde gaat alle robijnen ver te boven. Ik ben waardevol, omdat Hij van mij houdt. Niet om hoe nuttig ik ben.
  • Hij vraagt van mij enkel en alleen Suzanne te zijn. Zijn naam is “IK BEN”. De lelies in het veld eren Hem door te ZIJN. Ik ben nog mooier dan een lelie en ik eer Zijn naam door puur Suzanne te zijn.
  • Hij vult mij met Zijn licht. Waar ik kom verdwijnt dus de duisternis, door Zijn naam. Meer hoef ik niet te doen.
  • Mijn papa wil graag dat ik geniet. Ik heb het idee dat Hij de hele tijd tegen mij zegt: Je hoeft alleen maar Mij te zoeken en te geloven, jezelf te zijn en te genieten wat ik geef.
  • Als ik Jezus als eerste zoek, zal de rest op z’n plek vallen.
  • De Waarheid maakt mij vrij.
  • Wat je aandacht geeft groeit. Richt je je aandacht op jouw imperfecties en tekortkomingen, of op Gods volmaakte Liefde.

Ik stop maar, want ik kan nog wel even doorgaan met zegeningen en waarheden die God ons geeft. Want Zijn zegeningen zijn talrijk. Zijn woorden van waarheden en liefde zijn niet te tellen.

Dikke knuffel van Suus

Deel deze post:

2 Reacties

  1. Suzanne, gaat het nu beter met jou?
    Dat dachten wij van jouw vorige blog.
    Wij kunnen dit niet meer bevatten!
    Wij blijven aan jou denken!
    oma/opa

    1. Lieve opa en oma,

      Ik snap het. Maar dat is het lastige bij een burn-out. Je gaat op en neer. De hele lijn gaat omhoog, maar soms moet je stapjes terug doen om weer vooruit te komen.
      Dus ja het gaat beter. Maar het gaat niet altijd goed 😉

      Liefs Suus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je nu in

En ontvang als Eerste de Nieuwste tips en ervaringsverhalen

Schrijf je nu in

En ontvang als Eerste de Nieuwste tips en ervaringsverhalen