1. Zorg voor je emoties: Wie is het kind in jou?

Het is nodig tijd dat ik iets meer deel over mijn schematherapie. Ik heb hier zoveel uitgehaald, dat gun ik jullie ook! De komende drie blogs gaan we het hebben over het kind in jou. Het doel is dat je aan het einde handvatten hebt om zelf beter voor jouw innerlijke kind te zorgen. (Maar om hetzelfde resultaat te bereiken, zul je zelf schematherapie moeten nemen haha=P)

In dit eerste blog neem ik jullie mee, naar jouw innerlijke kind, aan de hand van een waargebeurd praktijkvoorbeeld. Dit zou je kunnen helpen om te begrijpen wat ik bedoel. Het is nog beter om jezelf als vierjarige voor de geest te halen!

Praktijkvoorbeeld: Zorgen voor het kind

“Nee juf, ik ga niet naar het speellokaal! Ik blijf hier zitten!” Met zijn armen over elkaar kijkt hij mij boos aan. De politie kwam vandaag langs. De rest van de klas zat al in het speellokaal. Maar dit jongetje wilde niet.

Waarom niet?

Omdat we normaal in het klaslokaal zaten. Het speellokaal is ergens anders, dat is nieuw en onbekend.

De reden dat dit jongetje niet naar het speellokaal wilde, was de spanning die hij voelde. Hoe vaak zullen mensen wel niet zeggen over dit mannetje dat hij koppig en eigenwijs is. Terwijl hij eigenlijk gewoon heel erg bang is voor het onbekende. (Dat is toch eigenlijk wel logisch, hebben wij hier als volwassen mensen ook niet last van?)

Ik had twee opties

Ik zag dat dit jongetje niet expres koppig deed. Het was een manier om met zijn spanning en angst om te gaan. Ik kon nu twee dingen doen.

Boos worden en schreeuwen dat hij nu naar mij moest luisteren, met als gevolg dat zijn angst nog meer onderdrukt werd. Daardoor zou zijn angst als een soort explosie eruit komen in een woedeaanval. Dat zou betekenen dat ik heel lang bezig zou zijn. Nee, dat was geen goed idee.

Ik koos voor het tweede. Zijn angst erkennen en begrip tonen voor zijn spanning. Ik ging op mijn hurken zitten en zei tegen hem: “Ik zie dat je boos bent. Dat mag, want je vindt het gewoon ontzettend spannend dat het anders loopt. Iets spannend vinden is helemaal niet erg hoor. Ik vind het een verandering of iets onbekends ook wel eens spannend.”

Gevolg van de ruimte geven aan het kind

Hoe meer ik ruimte gaf aan zijn gevoel, hoe meer ik de spanning bij hem zag wegvloeien.

Ik ging verder: “Vertrouw je mij?” “Ja”, zei hij. Ik zei: “Dan mag je mij vertrouwen dat het echt heel erg leuk is in het speellokaal! Geloof je mij?”

Ik zag dat hij het nog moeilijk had. Hij twijfelde, want hij voelde nog steeds die spanning in zijn buikje.

Wat is zijn behoefte?

Ik zei: “Het is echt logisch dat je het spannend vindt. Helpt het je als ik dicht bij jou in de buurt zit? Geeft dat je een veilig gevoel?” Hiermee gaf ik gehoor aan zijn behoefte. Bij angst heb je namelijk behoefte aan houvast en veiligheid. Hij knikte, ik pakte zijn hand en liep met hem mee.

Tijdens de activiteit met de politie zag ik hem steeds meer ontdooien. Steeds meer genieten. Ik weet nog hoe mijn hart helemaal warm werd van trots. Zo knap dat hij deze angst had overwonnen! Voor ons is het klein, voor hem is het groot!

Behoefte aan erkenning

Na de activiteit nam ik hem nog even apart: “Ik ben heel erg trots op je, dat je dit hebt gedaan! Want je vond het best wel spannend he?” Hij knikte. “Ben je ook wel trots op jezelf?” Ik zag een voorzichtig glimlachje op zijn mond verschijnen en hij knikte: “Ja.” “Kun je de juf vertrouwen?” Weer knikte hij. “Je bent een kanjer! Ga nu maar lekker even genieten tijdens het spelen en werken!”

Je emotie is als een kind

Het kind in jou kan je vergelijken met jouw emoties. Iedereen heeft gevoelens boosheid, vreugde, verdriet en angst. Je emotie is eerlijk, net zoals een kind.

Vergelijking kind en emotie

Een kind is eerlijk. Dat is niet altijd leuk. De waarheid kan soms hard zijn. Je emoties zijn ook eerlijk. Of je het leuk vindt of niet, ze zijn er.

In dit blog schreef ik over het omgaan met nare emoties:
Hoe ik omga met een ongenode gast en een pak karnemelk

Het vrije kind

Een kind is puur. What you see is what you get. Ze zijn nog niet zo bewust van hoe ze over komen. Ze doen gewoon.

Een kind is vrij van sociale verwachtingen, omdat ze die nog niet kennen.

Een kind vertrouwt de volwassene. Ze staan open.

Een kind is kwetsbaar
Een kind is kwetsbaar

Een kind is kwetsbaar. Wanneer je je pure emoties laat zien, kan je je ook kwetsbaar voelen.

Laat de gezonde volwassene voor je kind zorgen

Net als bij kinderen genezen emoties, als ze worden gehoord en op waarde geschat

In de schematherapie noem je je pure gevoel ook je (kwetsbare, boze, razende) kind. Het mag er zijn. De gezonde volwassene zorgt voor dit kind en geeft er ruimte aan.

Net zoals ik hierboven voor het kwetsbare kind in het jongetje zorgde. Hij voelde zich overduidelijk boos, bang en gefrustreerd. Als ik zou eisen dat hij zich niet zo mocht voelen, zou de emotie geen kant op kunnen.

“Hoe meer je jouw emotie onderdrukt, hoe meer je emotie onder spanning komt te staan.”

Suzanne Steenbergen

Ik voel persoonlijk altijd nog meer onder druk en spanning opkomen als mijn emotie er niet mag zijn. Daar wordt alles nog erger van. Dat zou dit jongetje net zo ervaren.

Ik zorgde voor zijn onderliggende kernbehoeften, zodat zijn boosheid afnam. Hij voelde zich, ondanks de spannende situatie, erkend en veilig.

Kernbehoeften

We hebben allemaal kernbehoeften. Wanneer de emoties je overspoelen, kun je kijken of je kernbehoeften wel aanwezig zijn. Welke dit zijn en hoe je hiervoor kan zorgen?

Dat lees je volgende week in mijn blog:

Zorg voor je kind. Deel 2: Zorg voor je kernbehoeften

Wil je het niet missen? Kijk dan naar deze opties:

  • Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief en ontvang als eerste mijn nieuwe blog in je mailbox.
  • Volg me op instagram
  • Like mijn Facebookpagina!

Liefs Suus.

Deel deze post:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Schrijf je nu in

En ontvang als Eerste de Nieuwste tips en ervaringsverhalen

Schrijf je nu in

En ontvang als Eerste de Nieuwste tips en ervaringsverhalen